عشق

سلامی به گرمای استوا به دوستان عزیز و همراهان همیشگی

حال شما . مثلآ پائیزه ... بابا تابستون هوا بهتر بود . خدایا جان هر کی که دوست داری یه بارونی ، نسیم خنکی، چیزی ما که مردیم . خدا کنه بارون بباره تا همه ناپاکی های این چند ماه و پاک کنه و با خودش ببره !!!

ماه رمضان هم که داره نزدیک میشه ، چقدر این ماه زیباست . مخصوصا شب قدر . خدا توفیق بده زنده بمونیم و بتونیم مثل سالهای قبل شب زنده داری کنیم . هیچ معلوم نیست تا فردا چه اتفاقی ممکنه بیفته ، زنده هستیم یا نه . به خدا هیچ چیز معلوم نیست ، عمر آدمی به هیچ چیز بند نیست فقط خدا میدونه تا کی زنده هستیم . چرا این همه باید غصه مال دنیارو خورد وقتی که انسان تو این دنیا هیچ کاره اس همه ی کارا دست خداست ، پس باید از اون بخواهیم تا دست مارو بگیره . 

فقط یه دعا کنیم : خدایا آن ده که آن به . خدایا خیلی کوچیکتم ...

این شعرو تقدیم به همیشه مسافر جاده تنهایی می کنم  : ما انسانیا عشق شعریم واسه همین شعر زیاد می نویسم !

««« شاید »»»

برایت بارها باید بگویم

          که در رگهای من جاری شدم چون خون

                    که از من ساختی بار دگر مجنون ، شاید !

از شکوه عشق خانمان سوز

          برایت بارها باید قسمها یاد کرد

                    برایت بارها باید سر سجده فرود آورد ، شاید !

ز دست تو به تاریکی کوهستان غم باید سفر کرد

          به دنبال تو تا خورشید باید رفت

                   به پیش پای تو شاید که چون یک مشت خاک بی بها گردم

                                              برای قلب تو ، شاید خدا گردم

نمی دانم که در جای نگین تاج زرین کلاهت جای می گیرم

                   و یا در زیر پاهای تو بی رحمانه میمیرم ، شاید !

نمی دانم که بعد از سالهای سخت و دشوار

          که بعد از روزهای گرم و شیرین

                              زمان مردنم آیا در آغوش تو جانم را خدا گیرد

                                                و یا این آرزو در نطفه میمیرد ، شاید